Pero... como morren as pegas?

A segunda e última novela que conseguín ler neste entroido paseando por Santiago de Compostela foi "Pero... como morren as pegas?" do escritor ourensán Oscar Guzmán. Unha das cousas máis peculiares deste caso foi como conseguín a novela. 

Oíra falar dela e puiden tela comprado, pero a trama non me chamaba especialmente. Pero o pasado verán descubrín, case de casualidade, cerca da miña casa, un pequeno bar no que tamén se pode comer algo en forma de tapas ou racións, que tiña o nome e todos os rótulos en galego. Un bar na Coruña onde todo apareza e che atendan en galego, non é nada habitual. Así que lle vou facer publicidade, faltaría máis. Chámase "Leria" e está na zona da Cubela, detrás do Corte Inglés, na rúa Travesía de Rianxo.

Pois aparte de todo iso, outra das cousas curiosas que fan é que cada semana sortean unha obra literaria en galego. Fantástica iniciativa que, a verdade, non sei como dá sufragado un pequeno bar de barrio coruñés, que ademais non parece ter millóns de seguidores, polo menos as veces que eu estiven alí. Así que se deixas alí o tiquet da consumición co teu nome e o teu número de móbil, participas no sorteo e pode tocarche. Coa miña boa sorte habitual, xa me tocou o premio a primeira vez que participei (con esta novela como premio). A semana seguinte, casualmente, non quixen participar, para deixarlle o premio a outra persoa, e porque o premio era precisamente a outra novela que lin neste entroido (mirade o artigo que está xusto debaixo), e que xa comprara previamente. Algún tempo despois volvín participar (non lembro cal era o premio nesa ocasión), pero non me chamaron, así que non me tocou. Haberá que pasarse por alí de novo.

A trama é a seguinte. Un magnate ourensán do transporte de mercadorías coñecido como O Pego ten unha grande admiración polo animal coñecido como "pega". Tanto é así que luce unhas luvas con ese deseño, a cor da súa indumentaria habitual é similar á dese paxaro e tantas outras rarezas similares. Cando unha pega aparece extrañamente aforcada na súa casa, algúns interpretan iso como unha ameaza aos seus intereses, e parecen non equivocarse demasiado, porque uns días máis tarde é el mesmo quen aparece aforcado dun xeito similar noutro lugar da súa mansión.

Un equipo de policías de Ourense comezan a investigación, na que parece que os únicos sospeitosos posibles son o seu entorno e grupo familiar. Aí está a súa cuñada, da que estivo moi namorado, pero non é mutuo. Os fillos desa cuñada, sobriños, son uns malcriados cun tren de vida elevadísimo que só se poden permitir porque el o sufraga, despois da estraña morte do seu irmán, que era un dos condutores da súa flota de camións.

Por outra banda está o xardiñeiro, aparentemente fiel, pero é un ex-lexionario que non transmite moita confianza. Despois está unha fermosísima criada e cociñeira, da que se acaba descubrindo na novela algo moi gordo. E rematamos cun detective contratado polo propio empresario, para protexelo e informalo de diferentes circunstancias.

A historia non está mal, aínda que tampouco desvelarei demasiado, por ser novela recente. Pero hai que recoñecer que o final é bastante retorcido, porque sucede unha cousa, pero realmente "contan" outra, teñen unha segunda versión para "as autoridades", e así poder esquivar unha posible sanción ou condena para varias das persoas implicadas. Interesante.

Saúdos.