En xeral, as películas de James Bond poden resultarme algo atractivas. Aparte de ser películas de acción normalmente ben rodadas, teñen tramas máis ou menos interesantes. E para completar, normalmente teñen escenarios en diferentes lugares do planeta, cousa que a min sempre me agrada. Un día destes botaban "Spectre", que foi a produción "bondiana" do 2015, dirixida por Sam Mendes, protagonizada nestes tempos por Daniel Craig, que semella ter levantado de novo a saga, despois dalgún tempo algo devaluada. Tamén me agrada porque pode ser unha contrapartida pirotécnica dende Europa ás producións estadounidenses, e iso nunca está mal.
A historia vai máis ou menos na liña habitual, tampouco é para sorprenderse. Uns super malos-malísimos queren dominar o mundo, cunha organización chamada Spectre, que teñen como logotipo un polbo (ese chiste en Galicia seguro que non fixo graza) e esta vez queren facelo incluso infiltrándose no MI6, que agora vai dirixir un tipo novo e bastante escuro, botando ao novo M, a Bond e a todos os demais.
A escena inicial en México DF é bastante flipante, durante o desfile do Día dos Mortos, no Zócalo e avenidas adxancentes. Mentres Bond está cunha fermosa muller na habitación dun hotel, descúlpase un momento, sae á terraza, segue polo teito de varios edificios e ponse a escoitar unha conversa entre mafiosos nun edificio cercano. Cando colle toda a información necesaria, dispáralles e consegue matar a todos os asistentes agás o principal. E por algunha estraña razón, o último dos seus disparos provoca unha explosión que derruba o edificio, caendo cara adiante e tirando tamén o edificio no que se atopaba el. Pero xa intuides que el sae perfectamente do trance. Nese momento atópase co mafioso italiano ao que estaba perseguindo, e vai detrás del durante o desfile do Día dos Mortos. Chegan ao Zócalo, e alí un helicóptero recolle ao mafioso, pero Bond consegue subirse. Dentro do helicóptero hai unha pelexa de Bond contra todos os demais, incluídos os pilotos, polo que está a punto de estrelarse na praza varias veces. Obviamente, Bond mata a todos os demais e acaba pilotando a nave, que el sabe de todo.
Os escenarios internacionais que eu lembro son México DF, Roma, un case nada de Tokio, os Alpes austríacos, Tánxer e o deserto do Sáhara, e por suposto, Londres. En Roma é o enterro do mafioso anterior, onde seduce e salva a vida á súa muller, protagonizada por Mónica Bellucci. Tamén o perseguen polo río, onde perde o seu super-deportivo, despois de asistir e ser recoñecido nunha reunión de Spectre.
De Tokio só se ver unha breve reunión ao máis alto nivel nunha oficina, así que o puideron rodar en calquera sitio. Nos Alpes Austríacos atopa a un dos membros máis importantes da organización, que está a piques de morrer. Pero iso permítelle atopar á súa filla (protagonizada por Lea Seydoux, a principal chica Bond desta película), que tamén ten un papel importante. Dende aí van a Tánxer, a un hotel e habitación onde o seu pai ía con frecuencia. Iso permítelles saber que o lugar que buscan está no deserto do Sáhara. Collen un tren onde están a piques de perder a vida, unha vez máis. E dende unha parada perdida no deserto, un chófer lévaos a un cráter no medio do deserto, onde se atopan as instalacións centrais de Spectre, dirixidas por un tipo que supostamente morrera hai anos nun accidente na neve, e que tivera relación con James Bond na súa accidentada infancia.
Pois nada, que está ben, é amena, pero ás veces xa marea un pouco tanta conspiración, tanto maloso que supostamente estaba morto pero finalmente non o está, que non te podes fiar de nada do que ves, porque se cadra, é o contrario do que pensabas. Pero seguramente verei a próxima que boten.
Saúdos.
