sábado, 16 de novembro de 2024

Malas rúas

Despois de bastante tempo sen ver o espazo de cine clásico da 2 dos luns pola noite, debido a que repoñían películas que proxectaran había pouco tempo, tocaba estrear unha para min descoñecida, titulada "Malas rúas", que me decepcionou bastante, pareceume bastante mediocre. É das primeiras películas de Scorsese e narra a vida no barrio de Little Italy en Nova Iork (aínda que parece que parte da rodaxe foi en Los Ángeles) entre mafiosillos de pouca monta que queren ascender na organización, pero que son moi trapalleiros. Seguro que hai moita a quen lle interesan esas historias, pero parece que a min non.

"Malas rúas" foi dirixida por Martin Scorsese en 1973, e no elenco destacaban Harvey Keitel e Robert De Niro, e como curiosidade, en papeis menores aparecen o propio Martin Scorsese e David Carradine.

Pois nada, o Charly este é un mafiosillo que quere medrar nese mundo, entre outros axudando e traballando para o seu tío Giovanni, que xa é un xefazo moito máis importante. Pero o seu principal problema é a axuda que lle presta ao seu colega, Johnny Boy, que se mete en líos continuamente e que ten continuas débedas que nunca paga. Por se non chegara con iso, Charly está liado con Teresa, curmá de Johnny, que ten epilepsia (aínda que raramente lle dán ataques, pero na parte final da película si ten un), e iso pode meterlle en problemas na organización.

Saúdos.



O home que matou a Antía Morgade

Hai unhas semanas conseguín algo de tempo para ler, un dos meus placeres favoritos. A novela era algo longa, unhas 450 páxinas, pero tamén é certo que é de doada e rápida lectura, moitos diálogos e capítulos curtos, de 3-4 páxinas, así que non levou demasiado tempo.

A novela é "O home que matou a Antía Morgade", unha máis da autoría de Arantza Portabales, que está moi de moda (tamén en castelán), e da que xa lin tres obras, todas cortadas polo mesmo patrón. Sospeito que nunca vai ganar o Nobel de Literatura, pero entretén bastante.

Nesta ocasión a trama xira en torno a un grupo de seis persoas (catro homes e dúas mulleres) que se coñeceron hai máis de vinte anos nun piso de acollida en Santiago de Compostela, xa que as súas familias estaban desestruturadas. Realmente o grupo estaba formado por sete, xa que a sétima era a Antía Morgade do título, que tamén era a irmá dun dos outros, e que se suicidou naquel piso de acollida debido a algo que se vai desvelando na novela.

Os seis supervivintes xúntanse moito tempo despois en Compostela para cear, debido á volta dun deles a España, que é un famoso biólogo moi querido pola poboación, xa que foi unha das caras visibles da ciencia durante a pandemia. Esa cea ten lugar a noite do 24 de xullo, e durante os fotos artificiais, un deles aparece morto na mesa. Ninguén sabe quen foi, todo estaba a escuras na terraza para ver ben o espectáculo, e todos saben da noticia ao volver á mesa, onde está o morto.

Comeza un período de paranoia, e todos pretenden culpar a un antigo monitor que tiveran no piso de acollida, que algún tempo despois da morte de Antía Morgade fora culpado de abusos sexuais a moitas rapazas que pasaran por aquel piso. Ademais xúntase que un dos detectives investigadores foi compañeiro de clase de varios deles, así que a cousa se lía algo máis.

Non hai moito que dicir, entretén, non é unha marabilla pero déixase ler.

Saúdos.



Xoana de Vega: a muller que desafiou o seu tempo

Acabo de ler este interesante libriño (ten pouco máis de 100 páxinas, e de formato pequeno, podería lerse en pouco máis de 1 hora) sobre a f...