domingo, 27 de outubro de 2024

"Palinurus" en Casa Hamlet

Dende hai uns anos, a finais de setembro, celébrase a G-Night, na que investigadores galegos presentan os temas nos que están traballando. Faise en todas as cidades galegas (descoñezo se nalgunha vila máis) e normalmente a oferta de actividades divulgativas nesa tarde-noite é ben cumprida. O que nos sorprendeu este ano é que tamén se presentaban produtos das investigacións en Humanidades, que son moito menos comúns e coñecidas. 

Neste caso, en Casa Hamlet fíxose unha lectura dramatizada do "Palinurus", escrito en 1445 por Maffeo Vegio. Un grupo da Universidade da Coruña está localizando todos os textos similares a este (do que agora falaremos) e traducíndoos a castelán, para que poidan ser disfrutados por todos os hispanofalantes.

Esta obra é unha especie de "spin-off" da Eneida, na que Palinuro, o timonel do barco que trouxo a Eneas da guerra de Troia á península agora coñecida como Italia, fala co barqueiro Caronte sobre todos os avatares da súa vida, e o barqueiro explícalle que, se cadra, a súa vida non tivo tantas calamidades como el pensa, e hai outras vidas que son moito máis sufridas que a súa.

A lectura correu a cargo de dous actores de Casa Hamlet, concretamente Daniel Otero e David Vilares, e a presentación da obra e do proxecto de tradución foi a cargo de Jorge Ledo, que explicou as características destas obras. Ben interesante.

Saúdos.




Paseata arredor da morte

 Obviamente só cheguei á lectura deste libro porque forma parte da famosa colección Biblioteca Galega 120 da Voz de Galicia, que levo anos lendo dendo número 1 ata o 120, e este concretamente xa é o 111.

Domingo García Sabell, polo que din, era un médico moi culto e interesado en moitas áreas do saber, aparte dun tipo algo escuro en aspectos ideolóxicos (polo menos para min), pero un libro de filosofía ou antropoloxía sobre a morte, escrito por el, que era un eminente médico, podía ter algún punto de interese. Se cadra o ten, pero non fun quen de atopalo, e non vou facer máis intentos.

Saúdos.



Lúas de Outono 2024

Un ano máis, no mes de setembro, celebrouse no Teatro Rosalía de Castro da Coruña unha edición máis das Lúas de Outono, a homenaxe nacional que se lle fai a Manuel María na cidade na que morreu hai 20 anos. Dende hai un par de anos tamén se homenaxea e menciona a Saleta, a súa compañeira de vida, xa falecida.

O programa nesta ocasión non foi moi complexo. Ao habitual recitado de poemas de Manuel María, nesta ocasión na voz de Eva Veiga, proseguiu a presentación do disco "Unha gorxa chea de paxaros", o último editado por Os Carunchos, nos que musican 13 poemas do autor.

Saúdos.



Xoana de Vega: a muller que desafiou o seu tempo

Acabo de ler este interesante libriño (ten pouco máis de 100 páxinas, e de formato pequeno, podería lerse en pouco máis de 1 hora) sobre a f...