Onte pola noite, no espazo de cine clásico da 2 botaban esta película que, como bu futboleiro, xa vin varias veces. Non é ningunha marabilla, pero déixase ver. Nas últimas semanas, aproveitando que eran os Xogos Olímpicos de París, botaron películas de temática deportiva, e parece que aínda seguen. Por certo, o título orixinal traducido sería "Victoria", a secas. En Hispanoamérica chamáronlle "Escape á victoria". Polo visto, a historia está baseada nun caso real, pero moito máis dramático, porque os xogadores "aliados" estaban ameazados de que serían executados se ganaban o partido... e fixérono por goleada.
Foi dirixida en 1981 por John Huston. No elenco non futbolista destacaban Michael Caine (que tamén saía xogando, pero non sei eu...), Max von Sydow e Sylvester Stallone (vaia por Deus). O dos futbolistas dá para escribir un libro, pero polo fraude. A estrela máxima é Pelé, claro, que xa estaba retirado a esa altura, o mesmo que o inglés Bobby Moore. O arxentino Ardiles si que estaba en activo e acababa de ganar un Mundial, Deyna estaba retirado e os demais ou estaban retirados ou aínda xogaban pero eran xogadores bastante mediocres.
Pois seguro que xa o sabedes. Un comandante nazi que xogou ao fútbol pasa por un campo de prisioneiros onde moitos deles se divirten xogando ao fútbol e proponlle ao que parece dirixir o grupo un partido entre militares nazis e militares das potencias aliadas. Con certas reticencias, acepta, e permitenlle formar un equipiño xeitoso e dobrar as racións de comida para non facer o ridículo.
En paralelo con iso, algún dos integrantes do equipo está argallando un plan de fuga, que sufre distintos avatares debido ao partido de fútbol. Como o partido finalmente se vai celebrar en París con moito público nas bancadas, incluso conseguen involucrar á resistencia francesa para conseguir liberar a todo o equipo durante o descanso do partido.
A parte final da película é o partido. Durante a primeira parte os alemáns arrasan e van ganando 4-1. O gol dos aliados é cerca do descanso, e dálles esperanzas para remontar. Tanto é así, que a pesar de poder fuxir, deciden quedar para ganar o partido. Acaban remontando o partido e empatan a 4. Nos últimos minutos, anúlanlle un gol aos aliados por fóra de xogo, pítanlles un penalti en contra e párao o porteiro.
Polo visto, cando se estreou a película, as críticas foron feroces, dicindo que a película era moi pobre, e que o único que se salvaba eran as imaxes futbolísticas. Quen dixo iso debía ser bastante futboleiro, porque a min onte deume a impresión exactamente contraria. O resto da película pareceume bastante digna, e as imaxes do partido parecéronme bastante mediocres, sen mencionar o feito de que querían facer crer que había grandes futbolistas participando na rodaxe, cando a maioría estaban retirados ou eran bastante mediocres ou descoñecidos.
Saúdos.
