Hai unhas semanas botaron no espazo de cine clásico da 2 unha película do Oeste estadounidense que non coñecía. Soábame algo o título, pero non sabía se era unha película ou outra cousa. Polo visto, houbo unha versión anterior dos anos 30 que foi moi exitosa en premios, moito máis ca esta, pero a máis lembrada é este dos anos 60.
"Cimarrón" foi dirixida en 1960 por Anthony Mann, e aínda que o elenco é moi extenso e solvente, destacan poderosamente o actor e a actriz que fan os dous papeis principais: Glenn Ford e María Schell.
A verdade é que a historia é algo curiosa e atípica. Reflexa a expansión dos Estados Unidos cara ao oeste, e o reparto (salvaxe, como pasa sempre por alí) do territorio do estado de Oklahoma a finais do século XIX.
Un matrimonio recén formado por Yancey Cravat e a súa muller Sabra, non moi ben aceptado pola familia dela, chega a esa "carreira" coa intención de coller uns bos terreos para converterse en granxeiros, oficio no que tiñan nula experiencia. Yancey xa era coñecedor dun lugar perfecto para esa actividade. Pero o salvaxismo desa carreira fai que non consigan eses terreos porque se lles adianta unha muller de licenciosa vida que parecía coñecer moi ben a Yancey, aínda que el facía todo o posible por ocultalo.
O caso é que, perdida esa oportunidade (como se non houbera sitio para ser granxeiro en Oklahoma), deciden montar un xornal, para retomar o proxecto dun vello amigo que xa se dedicaba a iso en Texas, e que morreu nesa salvaxe carreira. Para ese oficio tampouco teñen experiencia, pero semella que pode ser algo máis asequible.
E teñen un certo éxito nesa profesión. Pero o problema é a diferenza de caracter entre Yancey e Sabra. El é moi idealista e embárcase en todo tipo de proxectos que pretenden "salvar o mundo", como loitar contra foraxidas, a favor dos indios americanos, contra os incipientes magnates do petróleo de Oklahoma (algún deles era amigo seu), contra España en Cuba, e finalmente na I Guerra Mundial, na que finalmente morreu, porque se viu "obrigado" a ir.
Pola contra, a súa muller Sabra era moito máis práctica e pragmática, e levou adiante o xornal durante toda a súa vida con bastante éxito. Nos últimos anos de vida xa non estiveron xuntos porque tiñan proxectos de vida diferentes, e enterouse por carta da morte de Yancey, e tampouco lle sorprendeu demasiado.
Saúdos.
