Sempre exerceu sobre min bastante fascinación o mundo das baleas e dos baleeiros. Xa lin unhas cantas novelas, libros de divulgación, incluso cómics, e tamén vin películas sobre o tema. Así que cando apareceu ante min a novela "A pedra de ámbar gris" de Noa Setemuíños, editada por Morgante, caín outra vez.
Pero non me gustou demasiado, basicamente porque ten moi pouco de novela e moito de libro de divulgación sobre o sector. Non pasa case nada e os personaxes de ficción serven para contar a historia da factoría baleeira de Punta Balea, en Cangas. O único algo reseñable é que un dos cachalotes capturados trae unha enorme pedra de ámbar gris no seu interior, e o personaxe principal da trama, o contable Lino Eiras, é encargados polos seus xefes, os Massó, para que vaia a París a vendela. Os principais tratantes dese produto páganlles case 50 millóns de pesetas pola pedra. E Lino soña con cambiar a súa gris vida, fuxir cos cartos e darlle un xiro total á trama. Pero non pasa do soño e todo volve á rutina habitual.
Saúdos.
