Hoxe foi o día. Rematei o volume número 120 da famosa Biblioteca Galega 120 que a Voz de Galicia publicou no ano 2002 baixo a dirección de Tucho Calvo, co gallo dos 120 anos de vida dese xornal. Un empeño comezado hai xa bastantes anos, que me deu por ir lendo por orde dende o número 1 ata este 120 final.
A traca final non estivo mal. Foi unha recopilación de contos feita por Antonio Reigosa, Xosé Miranda e Xoán Ramiro Cuba, que son grandes expertos do tema e levan anos dedicándose a publicar obras similares, incluso a investigar sobre a mitoloxía galega.
Chamoume a atención que un dos últimos contos era bastante escatolóxico e incluso algo erótico, cousa que non é nada habitual neste tipo de pezas, nin destes autores nin recompiladas por outros.
Un ano máis tarde no Culturgal, merquei a segunda parte da saga de Terramar de Úrsula K. Le Guin. Unha das persoas da editorial Boadicea incluso lembraba que mercara a primeira parte o ano anterior (debo deixar pegada alá onde vou). Así que merquei esta segunda, titulada "As tumbas de Atuan", que se escribiu no ano 1971, só tres anos despois da primeira. A idea vén sendo mercar as catro partes que faltan a finais deste mes, cando volva ao Culturgal.
Esta segunda parte xa é algo diferente. Poderíamos dicir que incluso a temática é algo relixiosa, porque case todo xira en torno a un lugar secreto nunha illa onde renden tributo aos deuses. A protagonista principal é a Sacerdotisa Única, que se chamaba Tenar de pequena, pero que acolle o nome de Arha ao ser nomeada sacerdotisa (xa dixen no artigo sobre a primeira parte que saber o nome real de todas as cousas e persoas outórgache moito poder sobre elas).
Todo vai ben nese mundo ideal dos templos ata que aparece Ged, o feiticeiro da primeira parte, entra en contacto con Arha, e os seus plans de vida comezan a cambiar. Finalmente hai un grande cataclismo que bota abaixo os templos onde se adoraba aos deuses das illas e Arha e Ged marchan, porque cada un deles tiña a metade dun anel máxico que era moi esperado no resto de Terramar.
Hai un par de anos no Culturgal entereime da existencia dunha nova editorial galega que apostaba pola ciencia-ficción, fantasía e xéneros similares, tanto de autores novos como traducións de éxitos doutras literaturas. Non me desagradou a idea e pedinlles que me recomendaran algo. Aparte de que xa lin deles "Ubik" de Philip K. Dick, recomendáronme a saga de Terramar da autora Úrsula K. Le Guin, que ían publicar completa nos vindeiros anos. O primeiro ano merqueilles o primeiro título desa saga, que acabo de ler hai un par de semanas.
O primeiro título da saga é este: "Un feiticeiro de Terramar". Todo xira en torno a Ged, un xoven feiticeiro que vai coñecendo aos poucos os seus poderes, e que incluso pasa pola Escola de Feiticeiros que hai nese "universo" chamado Terramar. Cando está alí, debido á imprudencia xuvenil, libera unha sombra que o perseguirá durante todo o libro ata o encontro final. Antes diso, pasa por diferentes lugares e illas (en Terramar hai moitas illas), enfróntase a dragóns, aprende que o que máis poder dá é saber o nome "real" de todas as cousas e persoas.
Non me desagradou, e este primeiro tomo é moi levadeiro de ler, tampouco é excesivamente longo.
