No corazón do mar (película)

No título deste artigo tiven a precaución de aclarar que falo dunha película, porque hai case catro anos lin a novela na que está baseada, e será mellor diferencialas. Por se vos interesa, pinchando aquí podedes ler o artigo que escribín sobre a novela. A película é bastante fiel ao libro, polo tanto, o que contei daquela é perfectamente válido de novo neste momento.

A película foi dirixida en 2015 por Ron Howard, e os principais papeis foron para Chris Hemsworth, Benjamin Walker, Cillian Murphy, Tom Holland, Brendan Gleeson e Ben Whishaw. Hai que ter en conta que os dous últimos protagonizan unha historia paralela na que Herman Melville busca e coñece a un dos supervivintes da traxedia, 30 anos despois de que sucedera, para atopar a inspiración que o levará despois a escribir "Moby Dick", que non trata do mesmo pero é parecida. O resto de papeis tratan sobre a historia orixinal do baleeiro "Essex".

A historia trata sobre o baleeiro "Essex", fletado en Nantucket, illa do norleste de Estados Unidos onde está asentada boa parte da industria baleeira a comezos do século XIX, sobre 1820. A Owen Chase téñenlle prometido que sería o capitán dun novo baleeiro, debido á súa moita experiencia e éxito. Pero non é orixinario da illa, e iso sempre pesa na industria, polo tanto terá que aceptar ser primeiro oficial ante o capitán George Pollard, inexperto pero de familia importante na illa. Está claro que as relacións non van ser boas dado ese inicio.

Comezan a travesía e axiña comproban que no Atlántico sur apenas quedan baleas. Alguén dilles que no Pacífico hai moitísimas, así que superan o Cabo de Fornos e suben cara a liña do Ecuador, para dende alí, separarse da costa. Efectivamente, a moita distancia da costa, atopan campos de baleas ben cumpridos, e comezan a caza. Co que non contaban é que un dos cachalotes os atacara a eles, aparentemente con moita intelixencia, e destrúa completamente o seu baleeiro.

Só conseguen salvarse fuxindo en tres pequenas balsas, e a partires dese intre, o seu único obxectivo é volver á costa para salvar a vida, pero incluso iso lles costa bastante. Para acadalo, teñen que chegar incluso ao canibalismo. Ao final conseguen chegar pero a experiencia transformoulles totalmente a vida.

Saúdos.

A romanización en Galicia

No ano 2009 merquei o libro do que vou falar agora, tocoulle esperar quenda durante 13 anos, e máis que puido ser. Daquela estaba eu suscrito ao Círculo de Lectores, onde mercaba libros en castelán (porque xa pechou), e a Biblos, onde merco libros en galego (porque aínda segue funcionando). Tiña unha certa "obriga" de mercar un libro en cada plataforma cada bimestre, e nalgunhas ocasións a oferta non me chistaba demasiado, e acaba elixindo libros que podían ser interesantes pero que non me apaixoarían, como podería ser este.

En primeiro lugar debo dicir que o libro titúlase "A romanización en Galicia", e foi escrito por Ana María Suárez Piñeiro, que agora (non sei se daquela) é profesora de Historia Antiga na Universidade de Santiago de Compostela. Así que algo debe saber do tema. Pertence á Serie Keltia da Editorial Toxosoutos, da que xa teño mercado algún libro anteriormente. A historia, arqueoloxía, o pasado de Galicia é un tema do meu interese. Se cadra non está en primeira liña, pero interésame.

En calquera caso, a lectura resultoume algo insulsa, por moi xeral e pouco concreta. Ten pouco máis de 100 páxinas. Fala primeiro extensamente dos diferentes modelos de romanización que propoñen os teóricos do tema, como aculturación, integración, emulación, adaptación... E despois estuda ese mesmo concepto en diferentes lugares fóra de España, como a Galia, a Dacia, a Xermania, ou o norte de África, para rematar analizando o fenómeno en España e en Galicia. E remata o libro cunhas curiosas táboas estatísticas sobre epigrafía en estelas funerarias: quen dedica, a quen, que deuses se nomean, etc.

Saúdos.