sábado, 21 de xuño de 2025

Antes de Nós

Non é moi habitual que eu vaia ás salas de cine comercial, pero nesta época está habendo estreas destacadas de películas que me interesan, e ademais galegas, como é este caso. E que dicir da expectación que ergueu en boa parte de Galicia a primeira película sobre Castelao. Estou case seguro que parte dos seus seguidores quedaron algo ou bastante decepcionados porque probablemente desexarían un "biopic" ao uso, e esta película non é nin moito menos iso, senón que ten un enfoque totalmente diferente.

"Antes de Nós" foi dirixida por Ángeles Huerta en 2025. Os papeis principais e secundarios destacados foron para Xoán Fórneas, Cris Iglesias, Nancho Novo, Xoel Fernández, Miquel Insúa, Sergio Zearreta, Isabel Vallejo e Adrián Ríos.

Fala sobre a vida de Castelao, e sobre todo, da relación entre Daniel e a súa muller Virxinia Pereira, en dous momentos moi concretos da súa vida. O primeiro é en 1918, cando a epidemia de "gripe española" está golpeando moi forte en todas partes e tamén en Rianxo, onde morre moita xente e non hai médico (non lembro se morreu tamén ou marchou). 

Entón, con certo desgusto da súa muller, deixan a súa posición acomodada e tranquila en Pontevedra, onde el é funcionario da Deputación, para exercer de médico en Rianxo, xa que el estudou para médico pero nunca exerceu. Alí únese ao seu pai, que segue sendo a principal oposición ao cacique Viturro. Están acompañados polo seu fillo Chuchiño, que ten catro anos, e sempre foi moi delicado de saúde.

O outro momento é en 1929. Vai a Bretaña con Virxinia grazas a unha bolsa para analizar as cruces de pedra e comparalas coas galegas. Pero o drama que subxace debaixo é que o seu fillo morreu o ano anterior de neumonía. E iso úneos moito máis.

Saúdos.





Sherlock Holmes e a Voz do Terror

Como xa leríades nos últimos tempos, estou vendo moitas películas da saga de Sherlock Holmes protagonizada por Basil Rathbone e Nigel Bruce. Pois acabo de ler algo moi interesante sobre a mesma. Polo visto, as dúas primeiras películas fíxoas a 20th Century Fox baseadas no personaxe orixinal e, polo tanto, ambientadas no século XX. Pero deixaron de facelas porque consideraban que o personaxe era demasiado pintoresco. Entón mercou os dereitos a Universal, e decidiu transplantar ao personaxe ao ecosistema da Segunda Guerra Mundial, como é o caso desta que nos ocupa. Polo visto, está baseada lixeiramente no relato titulado "O seu último saúdo no escenario" e mesturada con algúns sucesos da época, como algúns locutores anónimos que falaban na radio a favor da Alemania nazi.

"Sherlock Holmes e a Voz do Terror" foi dirixida en 1942 por un tal John Rawlins (ollo, non é o director habitual desta saga), foi a terceira película da saga e a primeira feita pola Universal. Nos papeis principais, obviamente, Basil Rathbone e Nigel Bruce. Nos secundarios destaca Evelyn Ankers, Henry Daniell (que esta vez non fai de profesor Moriarty, pero tamén semella algo turbio) e Hillary Brooke, que non fai un gran papel pero participa moito nesta saga.

A Voz do Terror é unha voz radiofónica que se escoita na Inglaterra da Segunda Guerra Mundial facendo propaganda a favor da Alemania nazi, e que informa con gran celeridade de todos os desastres que suceden en solo inglés e provocados polos nazis. Obviamente, o Consello de Seguridade do Reino Unido está desconcertado e non ten nin idea de como detectar a esa Voz e como parar as súas actividades. Algún dos seus integrantes propoñen pedirlle axuda a Sherlock Holmes pero iso tamén ergue suspicacias, que axiña son superadas por el, que amosa gran perspicacia na primeira reunión.

Ao pouco tempo, Sherlock Holmes envía a un dos seus colaboradores a un barrio de Londres, e volve cunha daga cravada na espalda e morre no apartamento de Holmes. Holmes vai falar coa súa viúva para explicarlle a situación e consegue o apoio de toda a banda de colegas do seu colaborador, que poderán espiar toda a cidade sen problemas.

Van facendo pesquisas e descubren que as emisións radiais se mandan dende o continente, pero que non son en directo, senón gravadas. Parece como se alguén estivera no Reino Unido informándose do que sucede, gravando as locucións e enviándoas ao continente para que foran enviadas dende alí. Efectivamente, descubren que un dos integrantes do Consello de Seguridade non é quen parece ser, senón un nazi que se fai pasar por un Lord inglés.

Saúdos.



Harper, investigador privado

Hai unhas semanas, no espazo de cine clásico da 2, estiveron botando un pequeno mini-ciclo dedicado a Paul Newman. Unha das que botaron foi esta película, da que eu non oíra falar na miña vida. Como curiosidade, diremos que o título orixinal é "Harper", en España decidiron engadirlle o de "investigador privado" e en Hispanoamérica decidiron que era moito máis innovador "O branco móbil".

"Harper, investigador privado" foi dirixida en 1966 por Jack Smight, e no elenco poderíamos destacar a Paul Newman, Lauren Bacall, Julie Harris, Arthur Hill, Janet Leigh, Pamela Tiffin, Robert Wagner, Robert Webber e Shelley Winters. O guión é de William Goldman.

A ver, a trama é un pouco lío. Para comezar, a Lew Harper, detective privado, chámao un colega que é avogado dun magnate. Parece que ese magnate desapareceu e quere contratalo a súa muller para atopalo, aínda que ela é perfectamente consciente das infidelidades do seu marido, e tampouco parece moi interesado en que apareza. Do mesmo xeito, cando vai preguntando, parece que o magnate non lle caía ben case a ninguén, así que todo se enrarece dende o comezo.

Facendo pesquisas, vai coñecendo a persoas que tiñan contacto co magnate na súa sórdida vida, como unha ex-actriz que agora está bastante botada a perder, e non digamos xa o seu marido, que parece un personaxe bastante turbio. Polo medio tamén está unha secta de chalados que montaron un estraño templo nun monte que lles vendiu o magnate, pero ese lugar tamén serve para agochar inmigrantes ilegais. Ao final descúbrese que o magnate estaba secuestrado por xente moito máis cercana a el do que parecía.

Saúdos.



Xoana de Vega: a muller que desafiou o seu tempo

Acabo de ler este interesante libriño (ten pouco máis de 100 páxinas, e de formato pequeno, podería lerse en pouco máis de 1 hora) sobre a f...