Normalmente, en moitos sitios, por exemplo na cidade na que vivo, a programación cultural decae case por completo nos dous meses de verán, xullo e agosto (en xuño xa comeza a notarse certa baixada e en setembro cóstalle algo coller o ritmo de novo). A xente está máis relaxada e máis pendente de festivais e festas gastronómicas, ou praia ou montaña, ou directamente fóra da cidade. Por iso é bastante raro que se programen eventos culturais cando xa comezou xullo.
Pero o caso é que, na primeira semana de xullo, no Ágora da Coruña, trouxeron á magnífica compañía galega Ibuprofeno Teatro a representar "O furancho", unha veterana obra do seu repertorio (xa ten 7 ou 8 anos). Eu sempre tivera moitas ganas de vela pero aínda non o conseguira. Supoño que xa a traerían á Coruña no seu momento, pero o caso é que ata onte non puiden vela.
E teño que recoñecer que me decepcionou bastante. Fun con varios colegas e algún deles dicía ao saír que lle gustara moito porque as actrices "esbardallaron moito". Estou totalmente de acordo, e se cadra esa é a razón pola que non me gustou. Nunca me parei a pensar se me gusta o "esbardalle" nas obras de teatro, pero esta obra faime pensar que, ao mellor, non me gusta.
A obra dura hora e media, as actrices son Marián Bañobre e Isa Risco, garantía de bo traballo, pero a historia, para min, non ten demasiada forza, e acaba derivando nunha serie de situacións simpáticas, chistes rápidos sobre multiude de aspectos de Galicia, a súa cultura, os seus costumes, etc,, pero sen ningún tipo de relacións unhas con outras. Por momentos, pareceume a actuación conxunta de dous monologuistas facendo chistes fáciles sobre calquera cousa que tivera que ver con Galicia. E como xa dixen aquí algunha vez, os monologuistas non me gustan nada (outra cousa son os contacontos).
Saúdos.
