Xa que hai algún tempo me animei a ver a primeira desta absurda saga, quería deixar o traballo rematado, aínda que era consciente que moito non se ía aproveitar. Que se podía esperar dunhas películas "españolas" producidas por Telecinco.....
Esta foi dirixida por Emilio Martínez-Lázaro en 2015. O elenco era basicamente o da primeira película, pero esta vez había que engadirlle a cota catalá, quedando entón en Dani Rovira, Clara Lago, Karra Elejalde, Carmen Machi, Belén Cuesta, Berto Romero e Rosa María Sardà.
Nesta ocasión, como seguro que xa saberedes, despois de que Rafa e Amaia romperan ao final da primeira parte (e parece que non todos os personaxes se enteraron moi ben dese suceso), Koldo vai a Sevilla a buscar a Rafa porque Amaia vai casar en Girona uns días máis tarde, e obviamente quere impedilo.
Efectivamente, Amaia vai casar con Pau, un artista hipster e snob catalán, con ansia cosmopolita. Pero para contentar á avoa de Pau, que xa vai maior e a que levan un ano facendo crer que Cataluña xa é independente, van celebrar unha voda con moito postureo nun pobo medieval no que vive a avoa, sen saír da súa masía.
Alí descúbrese tamén que Judit, a amiga de Pau que está organizando a voda, está namorada del, e que Amaia aínda quere algo a Rafa. E iso aínda se acentúa máis cando Amaia descubre que a idea da familia catalá é que queden a vivir na masía, cando estaba decidido que volveran a Euskadi.
O final tampouco é que teña demasiado interese. Non me deu a impresión de que quedase moi pechado, polo menos pola parte catalá, pero non creo que sigan coa saga. Se pasaron tantos anos e non fixeron nada, é que o chicle non estira máis.
Unha das cousas máis patéticas (e mira que hai onde escoller) é que Judit (Belén Cuesta, a actriz que a interpreta é sevillana), que supostamente é un personaxe catalán, acaba desvelando que realmente é galega, cun acento nefasto. Algunha das actrices secundarias, como Iolanda Muíños, si era galega, pero claro, era moita concesión xa.
Saúdos.
