A máscara da morte vermella

Acababa de ver unha película protagonizada por Vincent Price (ver seguinte artigo), e iso lembroume unha débeda pendente que tiña. Claro, xuntar na mesma película a Roger Corman, Vincent Price e Edgar Allan Poe non ía dar como resultado unha comedia, como é lóxico. Por se non o sabedes, Roger Corman era coñecido en Hollywood por ser un artesán moi rentable porque era capaz de facer películas en prazos moi breves e con orzamentos moi limitados, aproveitando todo tipo de recursos. Por exemplo, esta película da que imos falar ter uns decorados moi chulos, pero non se fixeron para esta película, senón para outra película anterior que precisamente levou premios por eses decorados.

"A máscara da morte vermella" foi dirixida por Roger Corman en 1964, e está baseada nun dos múltiples relatos de Edgar Allan Poe (nun período de catro anos fixo outras sete obras como esta). No elenco estaban Vincent Price, Hazel Court, Jane Asher (naquela época foi a moza de Paul MacCartney durante cinco anos), Patrick Magee (actor irlandés que fai papeis relevantes en varias das películas máis importantes de Stanley Kubrick), David Weston, Nigel Green, David Davies, Skip Martin e Verina Greenlaw.

A historia está ambientada na Italia medieval. Un nobre déspota, chamado Próspero, organiza unha festa privada no seu castelo. Ao mesmo tempo, a zona na que se atopa está sendo arrasada por unha doenza chamada a "morte vermella" (nunca se aclara, pero semella algo similar á peste, ou algo así). Os amigos de Próspero non queren saír do castelo, e tampouco queren que entren os aldeáns, que seguro que lles contaxiarán a terrible doenza. Por se non chegara con iso, a festa privada no castelo remata cun baile de máscaras.

Antes de entrar á festa, na aldea máis cercana, Próspero encaríñase de Francesca, a aldeana con máis caracter, e mete na cadea ao seu mozo e o seu pai. Pero a morte vermella consegue entrar no castelo. Por se non chegara con iso, Próspero e a súa muller Xuliana (que ten ciumes de Francesca, o novo xoguete de Próspero) son admiradores de Satán. Como vedes, a combinación é totalmente gañadora.

Saúdos.