Hai algún tempo, por casualidade, entroume unha certa nostalxia por ver algunha das antigas películas de Tarzán en branco e negro protagonizadas por Johnny Weismuller, famoso campeón de natación. Mirei en Youtube e non atopei nada, agás fragmentos moi breves. É posible que non fixera unha búsqueda moi exhaustiva, pero mirei de novo a semana pasada e xa atopei completa e en español a primeira da saga, pero parece que a subiron hai só un ano. O caso é que puiden vela e aplacar a nostalxia.
"Tarzán dos monos" (vaia, o título orixinal semellaba máis ben "Tarzán o home mono") foi dirixida en 1932 por W.S. Van Dyke. Os papeis principais foron para Johnny Weissmüller, Maureen O'Sullivan, Neil Hamilton e C. Aubrey Smith.
A trama non ten moita chicha. Dous cazadores occidentais están nunha expedición en África intentando atopar un mítico cementerio de elefantes do que fala a poboación indíxena con moito horror. Eles só pensan na manchea de cartos que gañarían se atoparan todo ese marfil. Nese intre chega a filla dun deles, e outro, que é máis novo, namora dela.
Nunha das súas saídas, a fermosa muller é "raptada" por un estraño home mono que atopan no seu camiño, e que os ten totalmente desconcertados, porque non sabían da súa existencia. Jane (ese é o nome da filla) volve á expedición co seu pai e o seu compañeiro de caza, pero xa é moi diferente a opinión que ten de Tarzán. Toda a expedición é capturada por outros indíxenas pouco amistosos e Tarzán, Chita e os elefantes axudan a liberalos. Como un dos elefantes está ferido, diríxese por el mesmo ao cementerio.
Saúdos.
Ningún comentario:
Publicar un comentario