Verán 1993

Onte tiña ganas de ver algo de cine e fun a RTVE Play, a ver que había dispoñible. Nas películas internacionais non atopei ningunha que me chamara demasiado a atención, e nas españolas atopei unha da que oíra falar moi ben, que era esta. Pero máis ben debería dicir que é unha película catalá, aínda que eu a vin dobrada ao castelán, non me pareceu que o audio orixinal lle dera ningún valor engadido (seguro que moitos cataláns non entenderán isto, pero que lle imos facer).

"Verán 1993" é unha película dirixida en 2017
por Carla Simón, na que parece que conta basicamente a súa propia vida. Xa rodou tres películas e a terceira, "Romería", conta a súa vida uns anos máis tarde. Os actores e actrices son na súa maioría non profesionais. Basicamente os máis importantes son Laia Artigas (nena de 6 anos protagonista), Paula Robles (a súa curmá de 3 anos), Bruna Cusí (tía da nena protagonista e nai da súa curmá), e David Verdaguer (parella de Bruna).

Cando ten seis anos, a nai de Frida morre de sida en Barcelona. O seu pai correra a mesma sorte moito antes. Debido a iso, deciden que a nena se vaia a vivir a unha masía cos seus tíos e unha curmá. Os avós e outras tías e familiares van visitalos varias veces ao longo do verán, principalmente en fins de semana, e case sempre sen avisar.

Á nena, que sempre viviu na cidade, cústalle un pouco adaptarse á vida rural, e ademais non conxenia demasiado ben coa súa nova familia, sobre todo coa súa tía, que intenta poñerlle algunhas pautas e normas, o seu tío é algo máis permisivo. Tampouco se pode negar que a nena é algo retorcida, porque na súa relación coa súa nova "irmá" pequena, tamén se lle ven algunhas actitudes algo ambiguas.

Por se non chegara con iso, todo o entorno, ao que pouco se ve, como o médico da zona, ou os amigos da familia, teñen certo coidado no trato á rapaza, porque todos saben a razón da morte da nai de Frida, e naqueles anos aínda non se sabía moito do virus, pero causaba moito medo. Un día que está xogando con outros nenos nun parque faise unha ferida que sangra, e algunha nai amiga vén rapidamente a avisar que ninguén a toque, creando un momento de tensión.

En definitiva, unha película bastante lenta e na que non pasan grandes cousas, pero visible.

Saúdos.