Casa de xogos

Vin esta película hai moitos anos, probablemente nos anos 90, non creo que fora no cine, senón na televisión uns anos despois da súa rodaxe. Deixoume unha sensación fantástica. Entereime hai uns días que estaba no catálogo de Amazon Prime, e decidín revisitala. Esta segunda vez non me pareceu tan marabillosa como a primeira, entre outras cousas, porque a principal sorpresa da trama si a lembraba (máis ou menos). Pero se vós non a vistes, é altamente recomendable.

"Casa de xogos" foi a primeira película dirixida por David Mamet (que ten grande carreira tamén como escritor e dramaturgo) en 1987. As dúas persoas que máis destacan no elenco son Lindsay Crouse (daquela estaba casada co director) e Joe Mantegna. O resto de secundarios faino moi ben pero ten pouca presenza, os dous anteriores monopolizan case todas as escenas.

A trama é un tanto peculiar, e ten un xiro de guión na parte final que vos sorprenderá bastante, así que non vou desvelar apenas nada. Só direi que vai de timadores, e esas son sempre unhas historias ben interesantes, porque falan de timos moi intelixentes e retorcidos.

Margaret Ford é unha exitosa psiquiatra, que tamén acaba de triunfar vendendo moitos exemplares dun libro sobre o TOC. Pero a súa vida tampouco a satisfai demasiado, non para de traballar e apenas ten tempo para nada máis. Ten pacientes moi variados, pero un deles ameaza con quitarse a vida, porque lle debe moitos cartos a un mafioso chamado Mike Mancuso e non se ve capaz de devolverllos. 

Ela promete axudarlle de forma práctica. Para iso, vai ao local no que se move o mafioso para interceder diante del en nome do seu paciente, e alí descubre que a realidade é algo diferente. Esa noite entra en contacto co mundo dos timadores, e non lle desagrada o que ve. Pide reunirse con Mike de novo ao día seguinte, para coñecer mellor ese mundo, e poder escribir un libro sobre eles. E non vos vou contar máis, porque xa digo que, non sendo a mellor película do mundo, si é moi interesante e sorprendente.

Saúdos.