Chegou á Coruña unha nova edición de "Contos na lareira", unha produción sinxela pero que o ten todo para triunfar. O escenario só ten unhas poucas cadeiras sinxelas e nun estremo hai un pote do que sae un pouquiño de fume (producido de non sei que xeito, pero non molesta e apenas se nota).
Como vedes, a receita é ben sinxela. Os convidados nesta ocasión eran dous (normalmente eran tres), pero dos máis significados: Quico Cadaval e Celso Fernández Sanmartín. Nunca decepcionan, pero como xa os vin moitas veces (a Quico algo máis que a Celso), algunhas historias xa me soan algo repetidas.
Chamoume algo a atención (para mal), que nalgunha historia o chiste baseábase en paradoxas das novas tecnoloxías, como o abismo xeracional á hora de usar móbiles. Un non vai a "Contos na lareira" para oír esas historias, para iso está "Noites de retranca" ou o "Club da Comedia" (aos que obviamente, non vou).
Saúdos.
Ningún comentario:
Publicar un comentario