Toni Erdmann

Decidín inaugurar o ano natural no CGAI, xa que seguramente non poderei pasarme en moito tempo. Comezaban con esta película, da que oíra falar algo hai uns anos, porque a historia é bastante curiosa. Dende logo, é orixinal, non se pode negar, pero pareceume algo pretenciosa por momentos, e creo que se lles fixo algo longa.

"Toni Erdmann" foi dirixida por Maren Ade no ano 2016. É unha produción xermano-austríaca, así que non me soaba nin o máis mínimo ningún dos actores, aínda que a actriz principal debe estar facéndose algo famosa, porque lle dedicaron un ciclo no CGAI, por exemplo por "Anatomía dunha caída"). Os dous actores principais son Sandra Hüller e Peter Simonischek. O resto de secundarios están moi ben pero seguramente non transcenderán.

Ines é unha executiva alemá que está traballando nas oficinas dunha potente empresa alemá en Bucarest. Iso parece indicar que todo lle vai moi ben. De feito, a súa familia pouco sabe da súa vida, e o único que saben é que vén moi pouco de visita, e cando vén, está case sempre ao teléfono.

Por esa razón, o seu pai, que é un tipo moi bromista, e aparentemente moi desocupado, vai de visita a Bucarest, aparentemente sen avisar. Vai ser unha fin de semana, e mal que ben, a filla vai sorteando a situación, xa que xustamente neses días ten unha presentación moi importante para o seu desenrolo profesional, e ademais ten que facer vida social nas altas esferas para ir gañándose a confianza dos seus xefes.

A crise pasa, aparentemente, cando o pai se despide para volver á casa. Pero para a sorpresa da filla, o pai disfrázase e invéntase un personaxe chamado Toni Erdmann, que ten estraños contactos, é moi excéntrico, do que se ri todo o mundo, pero que tamén ten moita capacidade para socializar.

E como a película é razonablemente reciente e merece un visionado, non vou contar nada máis. Diremos que é algo ou bastante disparatada, e que pasan unhas cantas cousas bastante singulares. Pero xa digo, se cadra se lles foi algo de lonxitude.

Saúdos.