Despois de varios anos sen pisar a sala, debido á pandemia, por fin volvín á Mardi Gras. E fíxeno porque viña un grupo que me suscitaba certa curiosidade: os Rastreros de Chantada. Unha das figuras do rock bravú, o grupo naceu, polo visto, a finais dos anos 80 coa fusión de varios grupos da vila e comarca. De feito, na formación actual, na que só están un par dos integrantes orixinais (voz e gaita, creo), precisamente os máis novos levaban unha camiseta que poñía que era a xira do 33 aniversario.
Sacaron unha maqueta de pouca calidade a comezos dos 90 e o seu único disco de longa duración foi "A piñón fixo, a golpe de pixo" no ano 96. Alí están as míticas "Tratorada", "O sancristán de Basán" (que saíu no Xabarín) e "Vida de Xan". Despois sacaron algún single solto.
Así que se deu a situación ideal para min. Non tocaron cancións do seu último e recente disco, basicamente porque non o hai, e si tocaron as súas cancións clásicas, basicamente porque non teñen outras. Como teloneiros tocaron unha banda de Coruña que facía algo así como rock duro, con nome en inglés e que cantaban en inglés. Recoñezo que xa non lembro nada deles, así que....
Saúdos.
Ningún comentario:
Publicar un comentario