Recoñezo que as películas bíblicas non me desagradan. Normalmente son superproducións, hai bos actores e actrices, e as historias son bastante curiosas. Xa non me vou meter na relixiosidade de cada un, pero habitualmente son películas agradables de ver, por múltiples razóns.
Hai pouco botaban "Sodoma e Gomorra", unha película dirixida en 1962 por Robert Aldrich, cuxo nome me soa moito pero ao que non ubico demasiado. Das súas películas semella que unha das máis famosas é "Doce do patíbulo", película bélica que creo que non vin. A principal estrela da película é Stewart Granger que fai de Lot, o patriarca bíblico boísimo que guía a un grupo de hebreos polas cercanías de Sodoma e Gomorra pero consegue que non caian nos seus vicios.
Ten a mítica escea final na que os hebreos deciden marchar desas dúas cidades veciñas e viciosas, coa promesa de non mirar cara atrás, porque quen o faga se converterá en estatua de sal. Unha das cousas que máis me chamou a atención foi que fixeron unha obra máis ou menos oculta, un encoro, co que conseguiron converter en fértiles terras totalmente ermos. E tiveron que destruilo nunha batalla contra outra tribo.
Saúdos.
Ningún comentario:
Publicar un comentario