Tres Mares é o punto máis alto dun magnífico circo montañoso que dá lugar á estación de esquí de Alto Campoo (se non me equivoco, a única que hai en Cantabria). A poboación de referencia para toda esa comarca é Reinosa, que é onde nos aloxamos. Iso vén sendo o sur-suroeste de Cantabria. Pero a só 30 quilómetros de alí, no norleste da provincia de Palencia, atópase a marabillosa Aguilar de Campoo, que no seu entorno tamén ten moitos atractivos turísticos, como o alucinante Románico Palentino, uns cantos lugares en torno ao río Pisuerga, a montaña palentina, etc.
O que fixemos nos cinco días que pasamos alí foi o seguinte:
- Na mañá do primeiro día trasladámonos de Galicia ata alí. Pola tarde fixemos unha pequena ruta de sendeirismo que percorría algo do río Pisuerga polo fermosísimo Canón da Horadada para chegar ás Tuerces, un paraxe con paisaxes calizas do estilo da Cidade Encantada de Cuenca.
- No segundo día intentamos subir a Peña Labra dende o mirador de Piedrasluengas. Pero cando chegamos ao mirador había dous obstáculos infranqueables. O primeiro era a mestísima néboa que impedía facer a ruta. E o segundo era que estaba prohibido o acceso incluso ao mirador, cousa que nos estrañou bastante. Cando conseguimos dar a volta, pareceunos ver alí a algo parecido a un político. O día seguinte, nas noticias, soubemos que estivera alí o mesmo Alfonso Fernández Mañueco, presidente da comunidade autónoma de Castela e León. Pasamos a mañá vendo algunhas das igrexas máis interesantes do Románico Palentino no entorno do encoro do Pisuerga, a carón de Aguilar de Campoo. Despois achegámos a Reinosa para facer a ruta do Pinar de Horna, que nos permitiu movernos polo entorno do impresionante encoro do Ebro, un dos máis extensos da península (pero pouco profundo, polo visto). Nós comezamos e rematamos a ruta na cidade romana de Iulióbriga.
- No terceiro día fomos ao circo montañoso de Alto Campoo. Entre outras cousas, porque nos dous días anteriores estaba sempre rodeado de nubes e incluso chovía. E esa mañán estaba radiante. Así que comezamos a mañá subindo ao pico máis alto, cousa que non ten demasiado mérito, porque hai un aparcamento a pouca distancia. E despois demos unha volta por algunhas pistas que vimos por alí, xa que a visibilidade era fantástica. Despois de xantar, baixamos a Argüeso, onde hai un poboado cántabro e un castelo medieval, e despois a Fontibre, onde din que nace o río Ebro (agora sabemos que realmente é o mesmo río que o Híjar, que nace xusto debaixo do pico Tres Mares). Fixemos tamén unha breve ruta por aquela zona.
- No cuarto día subimos a un pico chamado o Monte Endino. Ao principio non tiñamos demasiado claro se ía valer moito a pena. Pero estaba tamén un día moi luminoso, e cando comprendimos onde se atopaba e as marabillosas vistas que se captaban dende alí enriba, xa nos motivou moito máis. Despois diso fomos a disfrutar da marabillosa vila de Aguilar de Campoo.
- No último día, xa de volta, intentamos de novo a ruta do mirador de Piedrasluengas a Peña Labra. Ese día si, a visibilidade era magnífica. O que non era para nada magnífica era a sinalización da ruta, simplemente inexistente. Alguén que coñecía a zona subiuna a Wikiloc pero non está nin moito menos homologada, foinos imposible. Fixemos un pequeno tramo do Camiño Lebaniego que baixaba cara a Potes. Para rematar, decidimos volver en coche pasando por Potes, Unquera e pola autovía do norte.
Saúdos.
Ningún comentario:
Publicar un comentario