O bo vasalo

Dende hai algúns anos, polo visto, está tendo certo éxito un autor lucense chamado Francisco Narla, que escribe en castelán orixinalmente, pero que non debe verse con capacidade para facelo en galego, porque as versións en galego das súas obras están traducidas. Por exemplo, eu lin esta novela súa en galego, e pon que a tradución foi a cargo de César Lorenzo. Merquei a novela hai varios anos, e xa non o lembro, pero sospeito que a collín porque na sinopse dicía que contaba a historia dalguén cercano ao Cide Campeador, que me parece un personaxe moi interesante.

Debería empezar dicindo que non me gustou demasiado a novela. Teoricamente está baseada nun personaxe do que non se sabe case nada: Diego Rodríguez, o que foi o fillo do Cide. Así que, como ben recoñece o autor ao final, aproveitouse diso para "novelar" e inventar o que lle pareceu. Iso non ten nada de malo, faltaría máis. O problema é que non me gustou nada o seu estilo narrativo, de frases curtas, parágrafos curtos, e non moi conexos (para o meu gusto). As frases dos diálogos eran breves e os textos narrativos longos, pero o estilo resultábame tremendamente confuso, en moitas ocasións, non tiña demasiado claro de que ou quen estaban falando.

Os capítulos non eran moi longos (en torno ás 10 páxinas) e como singularidade, todos os títulos estaban formadas por ternas de palabras. Por exemplo, o primeiro titúlase "Cairo, negocio e traizón", e o último é "Verdade, mentira e lenda". Xusto debaixo do título poñía o ano no que estaba ambientado o mesmo, porque algúns eran en vida do Cide, e outros despois. Pero eu xuraría (tampouco o teño demasiado claro) que nalgún dos capítulos saltaban dunha época á outra, o que aínda aumentaba máis a confusión antes mencionada.

Os personaxes principais serían o Cide, a súa esposa Jimena, os seus fillos Diego, María e Cristina, algúns dos subordinados directos do Cide, como un tal Nuño, Blasco e Otto (supoño que novelescos), e un médico xudeu chamado Moisés, e o seu fillo Galín, ao que nalgunhas partes da novela chamaban O Galego, e que na primeira metade da novela parecía que ía ser o protagonista da obra, e que ese "bo vasalo" era el, pero despois parece que se referían a Diego. Supostamente Diego e Galín eran moi amigos, e amaban á mesma muller, unha tal Lilia, filla dun mercader italiano.

Por contextualizar a historia, parece que o Cid naceu na provincia de Burgos en 1048 e morreu en Valencia en 1099. Esta historia está ambientada unha parte en torno ao ano 1090 e outra en torno ao 1102, cando el xa morrera, e Jimena aínda gobernaba Valencia. O epicentro da segunda parte da obra é Valencia, xa que nos últimos anos o Cide estableceuse alí e mantívose "independente", como se fora un reino ou señor máis.

Polo que di a historiografía, Diego morreu en 1097 na batalla de Consuegra (antes incluso que o seu pai). No libro menciónase esa batalla, pero obviamente non din que morreu aí, senón que estivo a punto de facelo. Xuraría que insinúan que aí foi onde morreu O Galego, por protexelo a el co seu corpo, pero tampouco me fagades moito caso, porque xa digo que a redacción resulta bastante confusa e costoume nalgúns momentos entender o que quería dicir. Por exemplo, nun dos últimos capítulos, deume a impresión que era o propio Diego o que finxía ser seu pai que xa estaba morto, nese lendario capítulo que di que o Cide gañou unha batalla despois de morto, porque pasearon o seu cadáver.

Saúdos.