Indiana Jones e o dial do destino

Última película da saga de Indiana Jones, e non sei se derradeira, porque Harrison Ford non creo que dea para moito máis, xa rodou esta con 80 anos e sospeito que houbo dobres e efectos dixitais que o substituíron, senón resulta inconcebible. Desta vez están os nazis de novo polo medio. Moita acción, como é típico desta saga, pero creo que este chicle hai que deixar de estiralo xa. De feito, nas esceas da primeira parte da película, puxeron a un dobre e sobre el, a cara de Ford cando era novo.

"Indiana Jones e o dial do destino" foi dirixida en 2023 por James Mangold. Ollo, que na produción estaban Steven Spielberg, George Lucas e Frank Marshall, con compañías como Lucasfilm, Disney e Paramount detrás. No elenco encabeza obviamente Harrison Ford, que estaba acompañado principalmente por Phoebe Waller-Bridge, unha actriz británica que tivo certo éxito na televisión inglesa á que eu non vira na miña vida. En canto a outros secundarios, Mads Mikkelsen, John Rhys-Davies, Antonio Banderas (que sae 10 minutos), Toby Jones ou Karen Allen.

A acción está dividida en dúas partes. A primeira transcorre en 1944, cando está rematando a Segunda Guerra Mundial. Os nazis queren levarse polo menos algunhas reliquias para intentar recuperar o poder cando se poida. Inténtalo coa lanza de Lonxinos, que lle cravaron a Xesucristo, pero resulta ser falsa, e o último que atopan que semella ser verdadeiro é a Anticitera, un dial do destino que creara Arquímedes que supostamente podía valer para dar saltos temporais (como vedes, de imaxinación, os guionistas van sobrados). Finalmente fanse con ela Indiana e o seu colega Basil Shaw.

25 anos máis tarde, cando se está celebrando a chegada á Lúa, Indiana Jones xubílase e xusto aparece na súa vida Helena, a filla de Shaw, que aparte de arqueóloga, tamén é aventureira, pero gústanlle moito os cartos e non o valor das pezas coas que trafica. E tamén aparece como investigador instalado en Estados Unidos o xeneral nazi que estivo a piques de facerse coa Anticitera en 1944, que volve a por ela.

A búsqueda é por todo o Mediterráneo, xa que Arquímedes dividiu a peza en dúas partes, e Indiana só ten unha delas. E os nazis van detrás. Conseguen xuntalas e conseguen cruzan unha "fenda temporal" coa que chegan á época de Arquímedes. E xa bastante contei, como vedes, bastante disparatado, pero nunha película deste tipo pode ser aceptable.

Saúdos.