Esta película xa ten 35 anos e sempre oín falar bastante ben dela, así que tiña ganas de vela, pero non foi ata onte que a atopei en Netflix. É de mafiosos, que sempre é un tema que dá de sí, pero tamén é certo que tampouco aporta nada do outro mundo, hai unha certa monotonía nestas temáticas. Como curiosidade, diremos que a tradución do título orixinal sería "Bos amigos", que en Hispanoamérica se chamou "Bos rapaces" e aquí déronlle un xiro considerable. Pero vaia, que todos valen.
"Un dos nosos" foi dirixida en 1990 por Martin Scorsese. Os papeis principais foron para Ray Liotta (sabía que era un dos principais, pero non sabía que era o máis importante de todos), Robert de Niro, Joe Pesci, Paul Sorvino e Lorraine Bracco (soábame ese nome pero non lle poñía cara, resulta que décadas despois a vin con frecuencia nunha serie policíaca). Por se a alguén lle interesa, optou a Seis Oscars, pero só o levou Joe Pesci por Mellor Actor Secundario. Polo visto, o que se conta está baseado en casos reais de mafiosos de orixe italiana en Nova Iork.
A película conta máis ou menos a vida de Henry Hill, un rapaz de Brooklyn, fillo de irlandés e siciliana, que entrou en contacto coa prestixiosa mafia do seu barrio, porque se criou entre eles, e nunca tivo outro obxectivo na súa vida que non fora unirse a eles. Faise moi colega de Tommy De Vito e Jimmy Conway, tamén ten moi boa relación con Paulie Cicero, e casa con Karen Hill, con quen ten varias fillas e unha relación que fluctúa, xa que simultaneamente ten relacións con varias amantes, sen esconderse demasiado. E non ten moita máis ciencia, o típico destas temáticas, moita violencia de todo tipo, personaxes absolutamente disparatados e sen criterio, amor polos cartos, polas drogas, polo sexo... o de sempre coa mafia.
Saúdos.
Ningún comentario:
Publicar un comentario