2067

Despois de meses sen facelo, volvín ao catálogo de ciencia-ficción de Rakuten, por ver se había algo aproveitable. Sen moito criterio, escollín esta película, que xa vira moitas veces nese catálogo, pero parece que non ofrece gran cousa. Semella unha produción australiana, e supoño que o elenco será moi coñecido alí, a min ningunha cara me soaba de nada. Está claro que, non vendo series, debe ser o normal, creo que algúns dos actores principais xa teñen certa fama.

"2067" foi dirixida por un tal Seth Larney en 2020. O elenco está formado por Kodi Smit-McPhee, Ryan Kwanten, Leeanna Walsman, Finn Little, Deborah Mailman, Damian Walshe-Howling, Aaron Glenane, Matt Testro e Sana'a Shaik, que insisto, deben ser moi coñecidos no mundo australiano, pero que eu descoñezo por completo. A película ten boas intencións, supoño, pero pásase bastante de pretenciosa, e por se non chegara con iso, métese no lío dos saltos no tempo, que é moito lío do noso señor.

No ano 2067 xa se notas claramente os efectos do cambio climático, e o osíxeno é moi escaso, por iso a xente está morrendo. Un controvertido científico que leva tempo traballando nunha controvertida corporación consegue rematar unha máquina do tempo, que lle pon en contacto co ano 2474, pero cando parece que a teñen rematada, a mensaxe que di a máquina é que teñen que enviar a Ethan, o fillo do científico, ao futuro. Todo o mundo interpreta que no futuro está a cura para a doenza que aflixe á humanidade, e que se el a trae de volta, poderá resolver o problema.

A partir de aí, a cousa líase bastante. Efectivamente, Ethan fai ese salto, aínda que con moitas dúbidas, porque non quería deixar soa á súa muller, que tamén está enferma. Así que o fai un pouco por egoísmo, por salvala a ela. Pero algo vai regular, e xusto a continuación, fai ese mesmo salto, coa pouca enerxía sobrante, o seu mellor colega no 2067.

Unha vez no 2474 ven moitas cousas que non entenden, como o suposto cadáver de Ethan á porta dunhas instalacións, cun tiro na cabeza. Conseguen entrar nesas instalacións e ven que son o mesmo laboratorio dende o que deron o salto no tempo no 2067. Non entenden nada, pero empezan a facer probas para ver se poden volver dende alí de novo. Pero no mundo no que están agora non hai ninguén, só hai vexetación, así que non está claro que posible vacina ou cura poden levar.

E nada, a historia navega dunha forma moi confusa, e o final aínda o é máis.

Saúdos.