O sabuxo dos Baskerville (1939)

Haberá que poñer ese título para diferenciar esta película da outra que vin hai pouco baseada neste relato (está un pouco máis abaixo no blog). Si, parece que a historia me está gustando. Xa dixen: o personaxe de Sherlock Holmes gústame moito, a ver se podo ler e ver todo o que poida proximamente. A película non é moi longa, sobre hora e cuarto, está en Youtube, pero recoñezo que tiven que vela de novo uns días máis tarde do primeiro intento, porque a primeira noite que me animei, semella que estaba máis canso do que parecía, e quedei durmido nalgunhas escenas do medio, e despois non entendía o final.

Esta versión de "O sabuxo dos Baskerville" foi dirixida por Sidney Lanfield en 1939. Os dous actores principais foron os que protagonizaron aquela saga da 20th Century Fox nos anos 40: Basil Rathbone como Sherlock Holmes e Nigel Bruce como Doutor Watson. Nesta película tamén ten bastante protagonismo Richard Greene, que fai de Henry Baskerville. E tamén recoñecín a John Carradine, o pai do clan Carradine, que fai do maiordomo dos Baskerville, que ten certa relevancia.

A historia vén sendo a de sempre. A familia Baskerville ten sobre ela unha suposta maldición que vén de hai varios séculos, cando Hugo de Baskerville cometeu unha tropelía e foi devorado por un sabuxo nos pantanos de Devonshire. Acaba de morrer Charles Baskerville, aparentemente do mesmo xeito.

A noticia chega a Sherlock Holmes, e pídenlle axuda para resolver o caso e, de paso, protexer a Henry Baskerville, último da saga, que vén dende Canadá para facerse cargo da herdanza e propiedades. Comezan a pasar cousas raras, como un intento de asasinato e a desaparición de obxectos de Henry no hotel, como unha bota vella.

Chegan á súa mansión nos pantanos, e nótase que o ambiente está bastante enrarecido. Na zona dos pantanos viven algunhas persoas máis, como un preso fuxido da prisión, que morre atacado tamén por un sabuxo, e que levaba roupa de Baskerville (por unha razón que aquí non imos explicar, vede a película). E tamén vive unha familia que ao final ten certo grao de cercanía familiar cos Baskerville.

Notei algúns cambios de certa relevancia entre esta versión e a de 1959, e sospeito que esta é máis fiel ao libro e na outra tomáronse máis liberdades. Non lin o relato, pero creo que pode ser así.

Saúdos.