Papaventos

Seguimos avanzando cara ao final da colección Biblioteca Galega 120, editada pola Voz de Galicia no ano 2002, cando se cumprían 120 anos da fundación dese xornal, e baixo a dirección editorial do xornalista Tucho Calvo. Nesta ocasión tocou ler a novela "Papaventos" de Xavier Queipo, o volume 116.

Interesante novela, xa que o escritor é moi hábil na redacción, aínda que nalgunhas ocasións moi detallista en aspectos como o léxico, entre outras cousas de especies animais, xa que é biólogo, e traballou neses labores na Comunidade Europea ata hai pouco, que se xubilou, e volveu a Vigo.

A obra basicamente conta a vida de Francis, un tradutor de orixe padronesa pero que está vivindo en California dende hai tempo, e alí gánase a vida traducindo para unha editorial. Aínda que tivo algunha relación homosexual no seu pasado (e da que non garda, en absoluto, malos recordos), acaba de comezar unha relación con Rose, unha muller de orixe irlandesa da que está moi namorado.

E simultaneamente, suceden dúas cousas que semellan ter moita relación entre sí, aínda que non deberían. O seu editor dille que hai un escritor portugués chamado José Saramago, que todos os anos soa como posible Premio Nobel, e a editorial quere dar a campanada traducindo ao inglés a última novela do autor, titulada "Ensaio sobre a cegueira". E xusto ao mesmo tempo, o seu oftalmólogo diagnostícalle unha doenza dexenerativa das súas retinas que o deixará cego en, como moito, seis meses, xa que non hai cura para ela.

Polo que acabo de ler, o Nobel déronllo a Saramago no ano 1998, e esta novela é do ano 2001. Pero parece que está baseada en feitos reais, porque o verdadeiro tradutor da obra ao inglés, Giovanni Portiero, morreu nesas circunstancias.

Francis acaba volvendo a Padrón na parte final da súa vida para rematar a tradución nun ambiente de máis tranquilidade, mentres a cegueira vai avanzando. O final é tamén bastante tráxico, pero non sei se é igual ao da realidade.

Iso si: non teño nin idea da razón pola cal escolleu ese título para a novela. Nun momento polo medio, nunha escena do máis secundaria, sae un neno chinés xogando cun papavento, e Francis axúdalle a manexala mellor, porque claramente é novato. Pero nada máis.

Saúdos.