Hai unhas semanas estreouse no Teatro Rosalía da Coruña a última montaxe de Talía Teatro, unha das mellores compañías galegas, moi fiable e que case nunca decepciona. Nesta ocasión fixeron unha versión actualizada de "Un inimigo do pobo", escrita polo noruego Henrik Ibsen a finais do século XIX. Pero nada, semella totalmente actual. O que era un médico home pasou a ser unha muller que ademais está embarazada.
A dirección é de Tito Asorey (ultimamente está en todas) e o reparto está formado polo elenco máis ou menos habitual desta compañía: Marta Lado, Dani Trillo, María Ordóñez, Toño Casais, Rubén Prieto, Marta Ríos, Diego Rey, Xurxo Barcala e Artur Trillo. Aínda non hai moito tamén os vimos na Coruña con "Morte accidental dun anarquista" de Darío Fo.
A muller que dirixe un balneario que é o motor económico dunha vila está á espera do resultado duns análises que pediu a un laboratorio. Eses análises chegan e confirman o que ela xa sospeitaba, que as augas do balneario non estaban todo o limpas que deberían, neste caso por culpa dunha bacteria contaminante.
Nese momento, a súa reacción natural é facelo público e que se peche o balneario durante un tempo (poden chegar a ser dous anos) para facer as obras que poidan restaurar a salubridade das augas, xa que o problema debeuse á mala calidade dunhas tubaxes de canalización.
O malo é que a vila é pequena e a súa economía depende totalmente do funcionamento do balneario. Ademais, o alcalde é o irmán da muller. Os mellores amigos da muller traballan nunha emisora de radio local que está disposta a apoiala e destapar o escándalo, ata que os propietarios da emisora, que son os empresarios da vila, din que non van apoiar a difusión desa noticia e presionan no sentido contrario.
Ao final, a muller é denigrada e perseguida, e xa ninguén a quere, o que demostra que a presión dos poderes fácticos é máis poderosa que as boas intencións. O final é algo críptico, pero semella que ela mesma lle prende lume ao balneario, pero xa digo, non queda demasiado claro.
O escenario é fantástico. Hai uns cantos ambientes diferentes provocados polas partes móbiles do mesmo, que cambian entre as escenas. Esas partes móbiles tamén levan a iluminación e non se moven a man, senón eléctrica ou hidráulicamente, xa que son moi voluminosas e pesadas. Está claro que Talía xa pode permitirse escenarios potentes que para outras compañías son simplemente ciencia ficción.
Saúdos.
Ningún comentario:
Publicar un comentario