Psicose

Que dicir desta película!! Xa a vin unhas cantas veces, pero había moito tempo que non o facía, así que tocaba repetir. Deberon botala no espazo de cine clásico da 2, lugar sempre fiable.

Foi dirixida en 1960 por Alfred Hitchcock, e os papeis principais foron para Anthony Perkins, Vera Miles, John Gavin, Martin Balsam e Janet Leigh. Si, eu son un deses que considera que Anthony Perkins debe estar algo "pallá" e que non lle costou nada representar este papel. A verdade é que o vin en moi poucas películas máis, pero creo que sempre fixo de papeis de tipos desequilibrados, e por algo será, digo eu.

Supoño que xa coñecedes a historia. Unha administrativa que necesita uns cartos para facer uns plans co seu mozo, decide roubalos cando o seu xefe llos confía para pechar un negocio do traballo. Ela ve a oportunidade perfecta, e como é moi eficiente, ninguén desconfía dela. Decide fuxir sen dicirllo nin sequera ao seu mozo.

Fuxe nunha noite moi treboenta e chega de casualidade a un motel de estrada case abandonado, que está case baleiro. Decide parar alí porque está moi cansa e vai moi mala noite. Colle unha habitación e está a piques de cear algo co encargado do motel, Norman Bates, pero finalmente déixano porque escoita unha discusión entre Norman e a súa nai, a quen non agrada a presenza da muller. Vaise dar unha ducha, pero é atacada e asasinada durante a mesma, por alguén que podería parecer a nai de Norman, pero que obviamente é o propio Norman Bates (supoño que 63 anos despois xa non é un "spoiler").

Un detective contratado pola empresa que perdeu os cartos vai seguindo o fío, e chega tamén ao motel. Semella que vai averiguar algo, pero morre asasinado antes de conseguilo. A irmá e o mozo da muller asasinada tiñan información do detective, e tamén chegan alí. Están a piques de morrer asasinados por Norman, pero finalmente acaban reducíndoo e conseguen que sexa detido. Aí descúbrese que Norman asasinara á súa nai e ao seu amante, pero como se sentía moi só e arrepentido, desenterrou á nai e finxiu que seguía viva. A súa mente estaba xa totalmente posuída por ela.

Hai moitas anécdotas curiosas sobre esta película, pero moitas xiran en torno á famosa escena da ducha. Aparte da súa complexidade técnica, da cantidade de planos e do tempo que levou rodala, tamén é moi curioso que foi moi transgresora porque nesa escena o director e os guionistas mataron, cando ía menos de media película, á protagonista da historia. Daquela non estaban afeitos a eses brutais xiros de guión.

Saúdos.