Steven Spielberg só tiña 25 anos cando rodou esta icónica película. Seguro que todos a vimos moitas veces, eu repetín esta tarde despois de moito tempo sen vela. Está moi ben, pero a min xa me resultou algo cansina por momentos. Está moi ben como conseguiron argallar unha historia a partir de tan poucos elementos, pero por momentos xa se pasa de minimalismo.
Foi rodada en 1971 (gran ano, si señor) e o único actor reseñable é Dennis Weaver. Acabo de ver o nome do actor e extra que conducía o camión, pero como non se lle ve en ningún momento, tampouco creo que faga falla. Foi a primeira grande obra de Spielberg, aínda que se fixo inicialmente para televisión. Por esa razón, ao ver o éxito, meteulle 20 minutos máis e levouse tamén aos cines. Sorprendeume que a novela orixinal na que está baseada fora de Richard Matheson.
Non creo que mereza a pena falar moito sobre a historia, que é moi simple e coñecida. Un tipo normal que está facendo un traxecto por estradas case desertas do sur de Estados Unidos, ten un pequeno desencontro e pique cun camioneiro que leva un camión cisterna vello, longo e pesado. Como consecuencia diso, o camión comeza a perseguilo con verdadeira mala fe, intentando botalo da estrada, intentando provocar un brutal choque frontal, empurrándoo contra un tren nun paso a nivel, etc. Finalmente, o condutor do coche consegue cunha treta que o seu coche se estrelle contra o camión e os dous caian por un acantilado no deserto. E xa está. Para os estadounidenses, que están autenticamente obsesionados cos coches e o motor, esta historia debe ser unha auténtica odisea.
Ah, si, o título. O título orixinal era "Duel", supoño que traducible por "Duelo", que foi como a titularon en Perú. En España chamárona "El diablo sobre ruedas", un pouco delirante, pero aínda menos mal. Pero en Arxentina xa se foron a "Reto a la muerte". Sen comentarios.
Saúdos.
Ningún comentario:
Publicar un comentario