O golpe

Levan varias semanas botando no espazo de cine clásico da 2 un miniciclo (supoño) sobre Paul Newman. Ou iso me pareceu ver nun anuncio previo. Pero á hora de escribir esta crónica botaron as películas que protagonizou con Robert Redford. Non sei se seguirán así ou haberá outras nas que estea Newman só.

A primeira das que proxectaron foi "O golpe". Foi dirixida por George Roy Hill en 1973, e o protagonismo foi para Paul Newman e Robert Redford como estafadores, e para Robert Shaw como estafado. Pero é unha película moi coral e bastante incrible, porque contratan a un mogollón de estafadores para timar a un tipo, e por unha cantidade que é grande, pero tampouco é para tanto, dada a montaxe.

Os dous protagonistas eran ladróns e estafadores que non se coñecían entre sí. Traballaban no estado de Illinois, pero en diferentes poboacións, e tiñan un amigo común chamado Luther, que foi asasinado polos esbirros dun banqueiro e mafioso chamado Doyle Lonegan. Entón xúntanse para intentar timalo, en homenaxe ao seu amigo.

Chégalles a noticia de que ten costume de xogar unha timba de póker moi potente nun tren. Conseguen billetes para ese tren, e sobornando ao revisor, conseguen que lles consiga unha praza na partida desa noite. Con boas ou malas artes, o ratero protagonizado por Paul Newman consegue desplumar a todos, especialmente ao banqueiro. Este queda escocido, e entón entra en xogo o estafador protagonizado por Robert Redford. Que consegue que pique o cebo, e cítanse para apostar ás carreiras de cabalos uns días máis tarde.

Xa confirmado que o magnate pica, contratan a mogollón de xente para simular que teñen un local de apostas ilegais, alquilan algún local máis, con algún contacto conseguen saber os resultados das carreiras reais e pásanlle os soplos ao magnate para que se confíe. E na farsa final, moi ben orquestrada, sácanlle unha cifra grande, como medio millón de dólares, ou algo así.

Pero o que dicía, en calquera caso, resulta máis que incrible que a tremenda montaxe, na que hai involucradas tantas persoas, non fallara por algures. Pero claro, é cine, a mentira en estado puro.

Saúdos.