Hai un tempo intentamos ir ver a obra de teatro "Pirolíticos" ao Fórum Metropolitano da Coruña. Era a volta do grupo Mofa e Befa despois duns 20 anos sen actúan xuntos como compañía (si o fixeron formando parte doutras compañías máis grandes). E non foi posible porque se esgotaron as entradas. Eu achaqueino a que xa perdera aquel pulso que tiña eu para ser capaz de percibir a demanda que ían ter as diferentes propostas culturais na miña cidade. Coa pandemia houbo un parón xeralizado e a falta de práctica fíxome perder esa cualidade. E ademais, durante algún tempo (creo que agora xa se normalizou de novo a cousa), parece que "todo o mundo ía a todo". É dicir, despois de varios anos moi tristes sen ir a eventos con liberdade total, todo o mundo tiña ganas de ir incluso a eventos aos que non iría normalmente.
O caso é que vin que actuaban hai un par de semanas no Auditorio Municipal Gabriel García Márquez en Mera, no concello de Oleiros, e achegueime, a ver se había posibilidade de velos. Previamente comprobei en Internet que aínda había entradas, e alá fun. Xa era a segunda ou terceira vez que ía a ese coqueto teatro que ocupa o espazo dun antigo cuartel da Guardia Civil, aínda que non me gusta demasiado que o patio de butacas sexa completamente horizontal, sen desnivel. Como che toque un cabezón diante, non ves nada.
Pero non foi así. Pasouse ben, como estaba previsto. O título da obra non fai referencia a un tipo de fornos modernos, senón ás "pirolas", xa que é unha obra tremendamente feminista. Foi escrita por Lucía Aldao, María Lado e Clara Gayo, e dirixida por esta última. E os dous personaxes son dous homes que pretenden que os demais homes deixen o heteropatriarcado e respecten máis ás mulleres. O tema dá moito de sí, dende logo.
Saúdos.
Ningún comentario:
Publicar un comentario