Soños eléctricos

O outro libro que lin mentres acompañaba na ABAU ao alumnado do meu colexio foi "Soños eléctricos" de Ramón Caride Ogando. É o volume número 82 da famosa colección Biblioteca Galega 120, que editou A Voz de Galicia hai xa case 20 anos. Non semellaba moi longo, estaba dividido en capítulos de tamaño asequible, e antes de comezar non tiña moi claro se era unha novela ou un feixe de relatos. Tiña máis ou menos claro que a temática era de ciencia ficción, e iso sempre é un atractivo máis para min.

Pero resultou ser unha novela breve. A historia xira en torno a un estraño personaxe chamado Stevo Dadik, bastante controvertido. Nunha sociedade avanzada, comeza sendo unha especie de artista transgresor, que a pesar de ter dereito a vivir nos niveis superiores da sociedade pola súa orixe, elixe descender a niveis máis populares e presentar unha proposta musical e estética revolucionaria, que é mirada con moita desconfianza polos gobernantes. Despois marcha da cidade xunto á súa moza Lumia e ten que sobrevivir no duro deserto, aínda que o consegue. Os gobernantes intentan atopalo e están intentando clonalo, porque agora comprenden que é o xerme da futura humanidade.

Como tantas obras deste xénero, é unha sociedade distópica que fai pensar moito cara onde nos diriximos.

Saúdos.