Tocaba variar de novo un pouco, e despois de varias novelas, tocaba volver ao ensaio divulgativo. Lin un libro que xa foi publicado pola Deputación da Coruña en 2017, do que xa asistín á presentación no seu día e que incluso entrevistamos na radio á súa autora para que nos contara máis do tema. Así que algúns dos temas principais xa os coñecía, pero non estivo mal profundar un pouquiño neles.
O libro titúlase "Pioneiras do deporte galego" e foi escrito por Cristina López Villar, que é profesora na Facultade de Ciencias da Actividade Física e do Deporte (antes coñecido como INEF) na Universidade da Coruña, con sede en Bastiagueiro. Fala sobre as mulleres galegas que practicaron deporte dun xeito máis ou menos público entre o 1850 e o 1936. Hai que ter en conta que moitos dos casos máis destacados foron nos últimos anos dese período, durante a II República, pero a chegada da Guerra Civil freou en seco todos eses avances.
Hai que ter en conta que o machismo imperante nesa época agora causa vergoña (o mesmo que pasará no século XXII cando vexan o que pensamos agora, supoño), e consideraba que a principal función da muller era a de nai, e polo tanto, calquera actividade que non fora orientada a ese labor e a salvagarda do fogar era perniciosa. Así que as cousas que se dicían sobre as primeiras mulleres deportista agora causan bastante rubor, pero é o que hai.
Por destacar algunhas cousas, un 20% do espazo do libro está dedicado ao xoquei sobre herba, que causou auténtico furor entre as mulleres galegas, principalmente das cidades, claro, nos anos 30. Chegou a haber uns cantos clubs con certa traxectoria.
E penso que outro dos casos máis destacados é o de Irene González Basanta, unha porteira de fútbol nada en 1909 na Coruña e que morreu de tuberculose en 1928. Polo visto, causaba sensación na cidade. Era moi boa porteira e tiraba tamén os penaltis do seu equipo. Xa se fixo algún documental e algún cómic sobre ela. E hai varios vídeos en Internet, un deles brasileiro.
Saúdos.
Ningún comentario:
Publicar un comentario