domingo, 16 de outubro de 2022

Purple Rei

A actividade cultural en Galicia e na Coruña non para, e debido a iso, xurden proxectos diversos por todas partes. Só iso podería explicar que na Coruña (todos os músicos son de aquí agás un, que é de Compostela) xurdira un grupo musical chamado Purple Rei, que se dedica, nada máis e nada menos, que a tocar versións de Prince pero traducidas ao galego. Curiosa combinación.

Teño dúas reflexións que facer sobre isto. Non sei se o nacemento da banda ten que ver co feito de que Prince actuou na Coruña no ano 1990. Aínda non existía o Coliseum e non había ningún sitio medio decente onde facer concertos para moitos espectadores (podía valer o Pazo dos Deportes), e sacáronse da manga facelo no patio do colexio Santa María do Mar, xunto á ría do Burgo. Se cadra asistiron a ese concerto e quedaron marcados de por vida, quen sabe.

Por outra banda, fun ao concerto só por certa curiosidade, sobre todo porque traducían as letras ao galego. Porque Prince tampouco é que me apaixoe especialmente. Sei dunhas cantas persoas que din que é un dos músicos máis importantes da historia, pero a min non mo parece. Hai tres ou catro cancións que me parecen moi interesantes, pero pouco máis. De feito, como comentarei ao final, saín algo decepcionado do concerto.

O grupo está formado por cinco membros: Sergio Zearreta, o cantante xunto con María Galdón, que fai os coros; Miguel Queixas, á batería; Miguel Thomas, á guitarra, e Antón Torroncho, ao baixo. Como vedes, o aparato instrumental é bastante simple. E para min está aí parte do problema. Porque os dous temas que máis me gustan de Prince, que son "Raspberry beret" e "1999" non os tocan porque neles destacan poderosamente o violín e os teclados, respectivamente. Ou sexa, ao final de todo, coñecía só tres ou catro das pezas que tocaron, e as outras tampouco me chamaron demasiado a atención.

Saúdos.



Ningún comentario:

Publicar un comentario

Érase unha vez en América

Hai unhas semanas botaban esta película no espazo de cine clásico da 2, no seu horario habitual dos luns pola noite. Pero estaba eu bastante...