Leva catro anos celebrándose na Coruña un Festival de Música Contemporánea que, polo visto, ten bastante prestixio. O outro día fun ao concerto de clausura da edición de 2022. Por certo, ese certame chámase Resis. Pero debe quedar claro que a música contemporánea non me agrada. Por razóns variadas fun a varios concertos dese estilo, e resúltanme algo curiosos, pero podo pasar sen eles perfectamente. Nesta ocasión convidoume unha amiga que ganou as entradas nun concurso da radio, e fun pola grata compañía. Esa amiga nunca fora a un concerto deste tipo, e o meu prexuízo fíxome pensar que non lle gustaría demasiado, como a min, pero resulta que saíu encantada. Cousas que pasan.
O título xenérico deste concerto era "Natura Renovatur", pero casualmente ese era o título dunha das catro pezas que se interpretaron. Ao mellor é a máis coñecida ou prestixiosa de todas. Debemos sinalar que as catro pezas era a primeira vez que se tocaban en España e unha delas era incluso unha estrea absoluta, porque é unha composición deste mesmo ano 2022, a cargo do director en escea, Wladimir Rosinskij. Por certo, quen interpretaba as pezas era a Camerata da Orquestra Sinfónica de Galicia, como sempre chea de músicos estranxeiros, parece que moitos da Europa do Leste. As pezas interpretadas foron:
- Natura Renovatur (1967) de Giacinto Scelsi
- Elexía e Baile para piano, violonchelo e cordas (2022) de Wladimir Rosinskij, na que a solista de violonchelo era a esposa do director, e a solista de piano era a fillo de ambos, se non entendín mal.
- Aroura (1971) de Iannis Xenakis, a quen se homenaxeaba neste Festival
- Nature-Morte (1979-1980) de Wolfgang Rihm
Saúdos.
Ningún comentario:
Publicar un comentario